Χαιρετισμός του Υπουργού Υγείας κ. Μιχάλη Δαμιανού, εκ μέρους του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην εκδήλωση/τρισάγιο στο Άλσος Κυπρίων Αγωνιστών στη Βεργίνα

Με βαθιά συγκίνηση και σεβασμό απευθύνω χαιρετισμό στην εκδήλωση μνήμης και τιμής των Κυπρίων αγωνιστών που με θάρρος και αυταπάρνηση έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία της πατρίδας τους.

Η ιστορική μνήμη είναι χρέος, και η ανάγκη για αναστοχασμό πιο επίκαιρη από ποτέ. Οι τραγικές στιγμές και τα όσα προηγήθηκαν των γεγονότων του Ιουλίου του 1974 οδήγησαν στην κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας και άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα στην εθνική μας συνείδηση.

Αγνοώντας τα μηνύματα της τουρκανταρσίας του ’63, λησμονώντας τους πρώτους βομβαρδισμούς της Τηλλυρίας το ’64, τον κίνδυνο της τουρκικής επεκτατικότητας μετά τα γεγονότα της Κοφίνου το ’67 και με τις κερκόπορτες ανοικτές ύστερα από το προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, η Τουρκία την αποφράδα μέρα της 20ης Ιουλίου 1974 βρίσκει αφορμή να ικανοποιήσει τους επεκτατικούς της στόχους, να εισβάλει και να θέσει υπό την κατοχή της μεγάλο μέρος του νησιού μας.

Τριάντα έξι και πλέον χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες, άρτια εξοπλισμένοι, με την κάλυψη δεκάδων μαχητικών αεροσκαφών, αρμάτων μάχης και ναυτικών μέσων, εισβάλουν στα εδάφη της Κύπρου τα χαράματα του Σαββάτου της 20ης Ιουλίου 1974 με όλα τα τραγικά, γνωστά σε όλους μας, αποτελέσματα. Και όμως, παρά τη συντριπτική αριθμητική και τεχνολογική υπεροχή των τουρκικών στρατευμάτων, παρά τη σκόπιμη αποδιοργάνωση της Εθνικής Φρουράς, στο μικροεπίπεδο των μαχών, γράφονται σελίδες αξιομνημόνευτης ελληνικής αρετής.

Κάποιοι θα επαναλάβουν το «Μολών Λαβέ» του Λεωνίδα. Το «πάντες αυτοπροαιρέτως αποθάνουμεν» του Παλαιολόγου. Παρά την προδοσία, κάποιοι, πεισματικά επιμένουν να φανούν συνεπείς με το ιστορικό συναπάντημα. Ως γνήσιοι απόγονοι των ηρώων του Έθνους επέδειξαν απαράμιλλο θάρρος, πληρώνοντας βαρύτατο φόρο αίματος στον αγώνα προάσπισης των ιερών και οσίων του ελληνισμού στο νησί μας και γράφοντας χρυσές σελίδες γνήσιας ανδρείας και μαχητικότητας.

Σε αυτά τα παλληκάρια υποκλινόμαστε σήμερα. Ενωμένοι, αποτίνουμε φόρο τιμής σε αυτούς που αγωνίστηκαν, και έπεσαν μαχόμενοι. Δεν ξεχνάμε τη θυσία τους και ανανεώνουμε την υπόσχεση πως η μνήμη τους θα παραμένει πάντα ζωντανή στις καρδίες. Χρέος μας η μεταλαμπάδευση των αξιών και των ιδανικών τους στις επόμενες γενιές.

Τιμή και δόξα στα παλληκάρια και στους αγωνιστές που με το αίμα τους πότισαν το δέντρο της ελευθερίας.